Ба ҳар нафаси дилам аз доғ ёр ларзаду резад

به هر نفس دلم از داغ یار لرزد و ریزد

Чу барги гул ки зи бод баҳор ларзаду резад

چو برگ گل که ز باد بهار لرزد و ریزد

Биё ки бегул рӯй ту ашгм аз сари мижгон

بیا که بی گل روی تو اشگم از سر مژگان

Чу шабнамӣаст ки аз нӯк хор ларзаду резад

چو شبنمی است که از نوک خار لرزد و ریزد

Ба ҳам расони самарии зини чаман ки шоҳиди дунё

به هم رسان ثمری زین چمن که شاهد دنیا

Шукуфа Эйаст ки аз шохсор ларзаду резад

شکوفه‌ای است که از شاخسار لرزد و ریزد

зи оби дида ба роҳат ҳамеша косаи чашмам

ز آب دیده به راهت همیشه کاسه چشمم

Чу ҷоми пар ба кафи раъша дор ларзаду резад

چو جام پر به کف رعشه‌دار لرزد و ریزد

Буруни хиром ки вақтаст лолаҳои чаман ро

برون خرام که وقت است لاله‌های چمن را

зи шавқ рӯй ту ранг аз изор ларзаду резад

ز شوق روی تو رنگ از عذار لرزد و ریزد

Гирифтаи пой касе ин ду рӯзи умр ба хӯнам

گرفته پای کسی این دو روز عمر به خونم

Ки аз латофаташ аз каф нигор ларзаду резад

که از لطافتش از کف نگار لرزد و ریزد

Ниҳодаи тозаи ниҳолии қадами зи лутф ба чашмам

نهاده تازه نهالی قدم ز لطف به چشمم

Ки пеши ҷилва ӯ сарв , зор ларзаду резад

که پیش جلوه او سرو، زار لرزد و ریزد

Басаст ин ҳамаи қассоби обрӯии ту дигар

بس است این همه قصاب آبروی تو دیگر

Дар ин замона беэътибор ларзаду резад

در این زمانه بی‌اعتبار لرزد و ریزد