Ҳар дам аз шавқи ту чашми ашкборм гул кунад

هر دم از شوق تو چشم اشکبارم گل کند

Хори мижгон дар канори ҷӯйборам гул кунад

خار مژگان در کنار جویبارم گل کند

Вақт он шуд каз ҳуҷуми ноқабӯлиҳои хеш

وقت آن شد کز هجوم ناقبولی‌های خویش

Қатраҳои хӯни зи хиҷлат дар канорам гул кунад

قطره‌های خون ز خجلت در کنارم گل کند

Нахли исён дар замирами реша муҳкам карда аст

نخل عصیان در ضمیرم ریشه محکم کرده است

Вой бар рӯзии казин гулбуни баҳорам гул кунад

وای بر روزی کزین گلبن بهارم گل کند

Бас ки дар пои дилами бишкастаи хори орзӯ

بس که در پای دلم بشکسته خار آرزو

Сабза май тарсам ба тарафи ҷӯйборам гул кунад

سبزه می‌ترسم به طرف جویبارم گل کند

Ғунча ӣ пайкони з ҳар узв танам бинмуд рӯй

غنچه‌ی پیکان ز هر عضوِ تنم بنمود روی

Вақт он омад ки дигари лолаи зорам гул кунад

وقت آن آمد که دیگر لاله‌زارم گل کند

Баъди марг аз ҳасрати он тири мижгон давр нест

بعد مرگ از حسرت آن تیر مژگان دور نیست

Хори хори орзӯгар бар мазорам гул кунад

خار خار آرزو گر بر مزارم گل کند

Рехтами қассоби хориро ки дар роҳи касон

ریختم قصاب خاری را که در راه کسان

Сахт май тарсам ки охир дар канорам гул кунад

سخت می‌ترسم که آخر در کنارم گل کند