Май расонад аз раҳи зулмат ба манзили мӯр ро

می‌رساند از ره ظلمت به منزل مور را

Онкии пинҳон дар дил ҳар зарра дорад нур ро

آنکه پنهان در دل هر ذره دارد نور را

Водӣ ишқасту аввал тарк ҳастӣ гуфта ам

وادی عشق است و اول ترک هستی گفته‌ام

Кардаам бар хештани наздики роҳи давр ро

کرده‌ام بر خویشتن نزدیک راه دور را

Ба нагардад аз рФўкории ҷароҳатҳои дил

به نگردد از رفوکاری جراحت‌های دل

Бахя бенафъаст захми кории носур ро

بخیه بی‌نفع است زخم کاری ناسور را

Заҳри чашмашро ҳуҷум гиряам дар кор буд

زهر چشمش را هجوم گریه‌ام در کار بود

Талхии бодом ӯ май хости оби шӯр ро

تلخی بادام او می‌خواست آب شور را

Каҷи равонро ростӣ бояд ки гардад дастгир

کج‌روان را راستی باید که گردد دستگیر

намешавад раҳбари Асо дар вақт рафтани кӯр ро

می‌شود رهبر عصا در وقت رفتن کور را

Золимонро оташии ҷузи ҳирс натавонад гудохт

ظالمان را آتشی جز حرص نتواند گداخت

Шуълае бояд ки сӯзади хонаи занбӯр ро

شعله‌ای باید که سوزد خانه زنبور را

Бо суфоли хеш ҳар кас метавонад сохтан

با سفال خویش هر کس می‌تواند ساختن

намезанад бар фарқи қайсари косаи фағфур ро

می‌زند بر فرق قیصر کاسه فغفور را

Панҷаи мижгон ӯ қассоб чун брбўди дил

پنجه مژگان او قصاب چون بربود دل

Ҳамчуи шҳбозист каз ҷо бар кунад ъсФўр ро

همچو شهبازیست کز جا بر کند عصفور را