Нигоҳам чун дучори оризи он дил рибо гардад

نگاهم چون دچار عارض آن دل‌ربا گردد

Ҳаё аз ҳар ду ҷониби сади роҳ муддао гардад

حیا از هر دو جانب سدّ راه مدعا گردد

зи худ маҳрӯм ва аз халқи ҷаҳон бегона ме монад

ز خود محروم و از خلق جهان بیگانه می‌ماند

Касе чун ошнои он бут дирошно гардад

کسی چون آشنای آن بت دیرآشنا گردد

зи занги кӣна сайқал додаам дилро ва ме донам

ز زنگ کینه صیقل داده‌ام دل را و می‌دانم

Ки ин ойӣна чун равшан шавад гетӣ намо гардад

که این آیینه چون روشن شود گیتی‌نما گردد

зи нори ишқ аз баси устихонам сӯхт ме донам

ز نار عشق از بس استخوانم سوخت می‌دانم

Ки охири пайкарами мардӯди даргоҳ ҳумо гардад

که آخر پیکرم مردود درگاه هما گردد

Абир олуд дигар аз сари кӯй ки ме ояд

عبیر‌آلود دیگر از سر کوی که می‌آید

Ки мехоҳад ғуборами боз бар гирд сабо гардад

که می‌خواهد غبارم باز بر گرد صبا گردد

Тавонад ҷон фишонӣ кард пеши шамъи рухсораш

تواند جان‌فشانی کرد پیش شمع رخسارش

Сабки рӯҳӣ ки чун парвона бебарг ва наво гардад

سبک‌روحی که چون پروانه بی ‌برگ و نوا گردد

зи ҷон гар бугзарад восил ба ҷонон метавонад шуд

ز جان گر بگذرد واصل به جانان می‌تواند شد

Ба матлаб мерасад қассоб агар бемуддао гардад

به مطلب می‌رسد قصاب اگر بی‌مدعا گردد