Дилами шабӣ ки ба шукри лабӣ хитоб надорад

دلم شبی که به شکّر لبی خطاب ندارد

Чу кӯдакӣаст ки аз баҳри шер хоб надорад

چو کودکی است که از بهر شیر خواب ندارد

Шаб висол макун манъам аз ду дида бе нам

شب وصال مکن منعم از دو دیده بی‌نم

Аҷаби мадони гули тасвир агар гулоб надорад

عجب مدان گل تصویر اگر گلاب ندارد

Ба дил чу меҳр рахт нест доғи нақш на бандад

به دل چو مهر رخت نیست داغ نقش نه بندد

Наравед аз чамании гул ки офтоб надорад

نروید از چمنی گل که آفتاب ندارد

зи обу тоби рахтро ба офтоби нснҷм

ز آب و تاب رخت را به آفتاب نسنجم

Ки офтоб агар тоб дорад об надорад

که آفتاب اگر تاب دارد آب ندارد

Ба хотирӣ ки ду мисраи зи абрӯӣ ту набошад

به خاطری که دو مصرع ز ابروی تو نباشد

Саҳифа Эйаст ки як байт интихоб надорад

صحیفه‌ای است که یک بیت انتخاب ندارد

Чу дили з хӯн нашавад пар намерасад ба висолӣ

چو دل ز خون نشود پر نمی‌رسد به وصالی

Ба базм ҷо накунад шиша то шароб надорад

به بزم جا نکند شیشه تا شراب ندارد

з дил мапурс ки ишқати зи доғҳои наоне

ز دل مپرس که عشقت ز داغ‌های نهانی

Чаҳ ганҷҳо ки дар ин хона хароб надорад

چه گنج‌ها که در این خانه خراب ندارد

Тамоми хӯн диласт инки дидаи рехт ба роҳат

تمام خون دل است اینکه دیده ریخت به راهت

Ғамин мабош зи савдои мо ки об надорад

غمین مباش ز سودای ما که آب ندارد

Ба қасди куштани қассоби изтироб чаҳ дорӣ

به قصد کشتن قصاب اضطراب چه داری

Шаҳиди теғ ту хоҳад шудан шитоб надорад

شهید تیغ تو خواهد شدن شتاب ندارد