Гоҳи ободами намояди гоҳ вайронам кунад
گاه آبادم نماید گاه ویرانم کند
Чарх саргардон намедонам чаҳ бо ҷонам кунад
چرخ سرگردان نمیدانم چه با جانم کند
Туъмаи мӯр заъифам оқибат дар зери хок
طعمه مور ضعیفام عاقبت در زیر خاک
Гар ба рӯй тахти ҳам дӯш сулаймонам кунад
گر به روی تخت همدوش سلیمانم کند
Гоҳ бар садрами нишонд гоҳ андозад ба хок
گاه بر صدرم نشاند گاه اندازد به خاک
Гоҳ ҳайронам гузорад гоҳ қурбонам кунад
گاه حیرانم گذارد گاه قربانم کند
Хирқау саҷҷода бар ман сади роҳ ваҳдат аст
خرقه و سجاده بر من سدّ راه وحدت است
Кӯи ҷунунӣ каз либос шед урёнам кунад
کو جنونی کز لباس شید عریانم کند
Аз тағофулҳои чашмат дар хумор афтода ам
از تغافلهای چشمت در خمار افتادهام
Бо нигоҳати гӯ ки боз аз ноз мстонм кунад
با نگاهت گو که باز از ناز مستانم کند
Корам аз ҳад рафт кӯи шухӣ ки бинмоед ба ман
کارم از حد رفت کو شوخی که بنماید به من
Гӯшаи чашмӣ ки чун ойӣна ҳайронам кунад
گوشه چشمی که چون آیینه حیرانم کند
Модари айём эй қассоб доим ме диҳад
مادر ایام ای قصاب دائم میدهد
Хӯн ба ҷои шер чун хоҳад ки меҳмонам кунад
خون به جای شیر چون خواهد که مهمانم کند