Аҷаби мадори гарми дили зи дидагони бчкд

عجب مدار گرم دل ز دیدگان بچکد

зи шавқи теғи ту хӯн гардад он замони бчкд

ز شوق تیغ تو خون گردد آن زمان بچکد

Чу васфи нозукӣ оризат кунам доим

چو وصف نازکی عارضت کنم دائم

Ба лаб наёмада ҳарф аз сари забони бчкд

به لب نیامده حرف از سر زبان بچکد

Ҳадиси лаъли лабат гар кунам аҷаб набӯд

حدیث لعل لبت گر کنم عجب نبود

Ки аз ҳаловати он шаҳдам аз баёни бчкд

که از حلاوت آن شهدم از بیان بچکد

зи баси шикаста ба дили новаки ту , наздик аст

ز بس شکسته به دل ناوک تو، نزدیک است

Ба ҷои ашки зи чашмами сари синони бчкд

به جای اشک ز چشمم سر سنان بچکد

Агар нигоҳи туро бо ҳисоб бифишоранд

اگر نگاه تو را با حساب بفشارند

зи нӯк ҳар мижаи ?ути сад ҳазор ҷони бчкд

ز نوک هر مژه‌ات صد هزار جان بچکد

Ба дидаам чу наҳй пои он қадар бифишор

به دیده‌ام چو نهی پای آن‌قدر بفشار

Ки ашкам аз мижа бо резаи устихони бчкд

که اشکم از مژه با ریزه‌استخوان بچکد

зи сӯзи оҳи ту қассоби вақти он шуда аст

ز سوز آه تو قصاب وقت آن شده است

Ки хӯни зи абр дар ин зери осмони бчкд

که خون ز ابر در این زیر آسمان بچکد