Он сарви сими андоми ман чун аз гулистон бугзарад

آن سرو سیم‌اندام من چون از گلستان بگذرد

Мавҷи латофати ҷӯ ба ҷӯ аз ҳар хиёбон бугзарад

موج لطافت جو به جو از هر خیابان بگذرد

Шабҳои ҳиҷр ӯ дилам розӣ намегардад агар

شب‌های هجر او دلم راضی نمی‌گردد اگر

Як қатраи оби чашмам аз болой мижгон бугзарад

یک قطره آب چشمم از بالای مژگان بگذرد

Аз касрат кам толеъии тарсами насими кӯй ӯ

از کثرت کم‌طالعی ترسم نسیم کوی او

Чун бар мазор ман расад барчӣда домон бугзарад

چون بر مزار من رسد برچیده دامان بگذرد

Он бесаранҷомам кигар узвии з ман ёбад ҳумо

آن بی‌سرانجامم که گر عضوی ز من یابد هما

Як умр саргардон шавад то аз биёбон бугзарад

یک عمر سرگردان شود تا از بیابان بگذرد

Дар ранҷи рӯзафзӯнаму бимам аз он бошад ки ӯ

در رنج روزافزونم و بیمم از آن باشد که او

То чора дардам кунад корами з дармон бугзарад

تا چاره دردم کند کارم ز درمان بگذرد

Аз гармӣ теғаш кашад бар устихонами шуъла Эй

از گرمی تیغش کشد بر استخوانم شعله‌ای

Барқи оташ афшонӣ кунад то аз Нитсаатон бугзарад

برق آتش‌افشانی کند تا از نیستان بگذرد

Қассобро бори гарони афкандаи зини раҳ бар қафо

قصاب را بار گران افکنده زین ره بر قفا

Аввал ба манзил мерасад ҳаркас ки аз ҷон бугзарад

اول به منزل می‌رسد هرکس که از جان بگذرد