Чун хӯнам аз ду дидаи гирён равон шавад

چون خونم از دو دیده گریان روان شود

Мижгони зи ашки шохи гул арғавон шавад

مژگان ز اشک شاخ گل ارغوان شود

Равшан кунад чароғи Рахши нури офтоб

روشن کند چراغ رخش نور آفتاب

Равшан чу шамъи маҳфил рӯҳонӣон шавад

روشن چو شمع محفل روحانیان شود

Србрнгирм аз раҳи канъон ба роҳи ту

سربرنگیرم از ره کنعان به راه تو

То хоки ман ғубори раҳ корвон шавад

تا خاک من غبار ره کاروان شود

Мардем бо вуҷӯд ки як ҷӯ надошт меҳр

مردیم با وجود که یک جو نداشت مهر

Фарёд аз он замон ки ба мо меҳрбон шавад

فریاد از آن زمان که به ما مهربان شود

Аз бас ки гуфтам ва нишнидам ҷавоб аз ӯ

از بس که گفتم و نشنیدم جواب از او

Наздик шуд дамӣ ки забон устихон шавад

نزدیک شد دمی که زبان استخوان شود

Бар васли норасидаи марои шарм об кард

بر وصل نارسیده مرا شرم آب کرد

Қассоб чист чора чу оташ аён шавад

قصاب چیست چاره چو آتش عیان شود