Лаби ташнаи ниёз чу бетоб ме шавад

لب‌تشنه نیاز چو بی‌تاب می‌شود

Аз оби теғи нози ту сероб ме шавад

از آب تیغ ناز تو سیراب می‌شود

Ошиқ дар ин муҳӣти хатарнок чун ҳубоб

عاشق در این محیط خطرناک چون حباب

Дар як нафаси зи шавқ ту ноёб ме шавад

در یک نفس ز شوق تو نایاب می‌شود

Он кас ки бар кашокаши ин баҳри тани ниҳод

آن کس که بر کشاکش این بحر تن نهاد

Чун мавҷи тавқи гардан гирдоб ме шавад

چون موج طوق گردن گرداب می‌شود

Даврам ба ҳркҷо ки нишинам ба ёд ӯ

دورم به هرکجا که نشینم به یاد او

Аз сайли гиряи диҷла хуноб ме шавад

از سیل گریه دجله خوناب می‌شود

Дидани рахти дубора муяссар наме шавад

دیدن رخت دوباره میسر نمی‌شود

Зеро ки ҳар ки дид туро об ме шавад

زیرا که هر که دید تو را آب می‌شود

Дар базми хос бода прессатон шавқи ту

در بزم خاص باده‌پرستان شوق تو

Даврӣ ки ҳаст қисмат қассоб ме шавад

دوری که هست قسمت قصاب می‌شود