Ишқи он рӯзӣ ки бо дилҳо намакро тоза кард

عشق آن روزی که با دل‌ها نمک را تازه کرد

Шӯриши девона бо саҳрои намакро тоза кард

شورش دیوانه با صحرا نمک را تازه کرد

Абр то бардошти нам , аз дидаи ман хӯн гирист

ابر تا برداشت نم، از دیده من خون گریست

Ин сазои онкӣ бо дарёи намакро тоза кард

این سزای آنکه با دریا نمک را تازه کرد

Бози тан ҳамчун кабоб дар намак хобида шуд

باز تن همچون کباب در نمک خوابیده شد

Дил чу бо он оташини симои намакро тоза кард

دل چو با آن آتشین‌سیما نمک را تازه کرد

Ҳамчу хат гардид бар гирди лабаш бе ихтиёр

همچو خط گردید بر گرد لبش بی‌اختیار

Ҳарки бо он лаъли шкрхои намакро тоза кард

هرکه با آن لعل شکّرخا نمک را تازه کرد

Порахоҳам сохт аз шӯри ҷунуни занҷирҳо

پاره خواهم ساخت از شور جنون زنجیرها

Зулфаши имшаб бо ман шайдои намакро тоза кард

زلفش امشب با من شیدا نمک را تازه کرد

Рӯй дар беҳбуди захм новакаш оварда буд

روی در بهبود زخم ناوکش آورده بود

Ғамза омад бо ҷароҳатҳо намакро тоза кард

غمزه آمد با جراحت‌ها نمک را تازه کرد

Шӯришу ошӯби шабҳои ҷудоӣ гарм шуд

شورش و آشوب شب‌های جدایی گرم شد

Ҳасан ӯ қассоб то бо мо намакро тоза кард

حسن او قصاب تا با ما نمک را تازه کرد