Хубон чу ханда бар ман бетоб карда анд
خوبان چو خنده بر من بیتاب کردهاند
Дардами даво ба шарбат унноб карда анд
دردم دوا به شربت عنّاب کردهاند
Дар зери абрӯяти сафи мижгони зи роҳи куфр
در زیر ابرویت صف مژگان ز راه کفر
Баргаштаанд ва рӯй ба миҳроб карда анд
برگشتهاند و روی به محراب کردهاند
Фориғ нишин ки он мижаҳои баҳонаи ҷӯ
فارغ نشین که آن مژههای بهانهجو
Хӯн хӯрдаанд то дили мо об карда анд
خون خوردهاند تا دل ما آب کردهاند
Хокистарӣ ки мондаи зи парвонаҳои шамъ
خاکستری که مانده ز پروانههای شمع
Равшани дилони базми ту симоб карда анд
روشندلان بزم تو سیماب کردهاند
Осӯдагони сояи шамшери нози ту
آسودگان سایه شمشیر ناز تو
Аз сар кашида дасту дамӣ хоб карда анд
از سر کشیده دست و دمی خواب کردهاند
Гоҳе шиноварони умеди висоли ту
گاهی شناوران امید وصال تو
Беруни сиррии зи равзан гирдоб карда анд
بیرون سری ز روزن گرداب کردهاند
Девонаҳо ки дил ба ҳавои ту баста анд
دیوانهها که دل به هوای تو بستهاند
Бунёди хона дар раҳ сайлоб карда анд
بنیاد خانه در ره سیلاب کردهاند
ё раб ба доғу дард ҷудоӣ шаванд асир
یا رب به داغ و درد جدایی شوند اسیر
Онон ки манъи хотир қассоб карда анд
آنان که منع خاطر قصاب کردهاند