Хуршеди туф аз оризи тобон ту дорад

خورشید تف از عارض تابان تو دارد

Маи равшанӣ аз шамъи шабистон ту дорад

مه روشنی از شمع شبستان تو دارد

Тамкину сарафрозӣу раъноеу хӯбӣ

تمکین و سرافرازی و رعنایی و خوبی

Сарви сеӣ аз қади хиромон ту дорад

سرو سهی از قدّ خرامان تو دارد

Худро зи ҳашам кам з сулаймон нишморад

خود را ز حشم کم ز سلیمان نشمارد

Он мӯр ки раҳ бар шкрстон ту дорад

آن مور که ره بر شکرستان تو دارد

Офоқи з рух карда мунаввари гули хуршед

آفاق ز رخ کرده منوّر گل خورشید

Пайдост ки рангии зи гулистон ту дорад

پیداست که رنگی ز گلستان تو دارد

Ҳангоми табассуми зи ғазали хуонеи булбул

هنگام تبسّم ز غزل‌خوانی بلبل

Рамзӣаст ки гул аз лаби хандон ту дорад

رمزی است که گل از لب خندان تو دارد

Гар таъна занад бар чамани хулд аҷаб нест

گر طعنه زند بر چمن خلد عجب نیست

Он дил ки гули ғунчаи пайкон ту дорад

آن دل که گل غنچه پیکان تو دارد

Баркаш зи миёни теғ ва ба қассоб назар кун

برکش ز میان تیغ و به قصاب نظر کن

Чун гардани таслим ба фармон ту дорад

چون گردن تسلیم به فرمان تو دارد