Биё ки бе гули рӯяти дилам қарор надорад
بیا که بی گل رویت دلم قرار ندارد
Касе ба ғайри ту дар хотирам гузор надорад
کسی به غیر تو در خاطرم گذار ندارد
Чу моҳи як шабаҳи зарду заъиф дар назар ояд
چو ماه یکشبه زرد و ضعیف در نظر آید
Чу ҳолаи ҳаркии туро танг дар канор надорад
چو هاله هرکه تو را تنگ در کنار ندارد
Ҳазор ҳайф ки дирошноу сусти вафое
هزار حیف که دیرآشنا و سستوفایی
Вагарна чун ту гулии боғ рӯзгор надорад
وگرنه چون تو گلی باغ روزگار ندارد
зи халафи ваъдаи ?ут эй маи чунин ба ман шудаи зоҳир
ز خلف وعدهات ای مه چنین به من شده ظاهر
Ки ваъдаҳои ту чун умр эътибор надорад
که وعدههای تو چون عمر اعتبار ندارد
Кадоми вақт ки қассоб то ба субҳи шаби ҳиҷр
کدام وقت که قصاب تا به صبح شب هجر
Чу шамъи дидаи сӯзон ва ашгбор надорад
چو شمع دیده سوزان و اشگبار ندارد