Дили ман чун ба ҳавоӣ сафарӣ бархезад

دل من چون به هوای سفری برخیزد

Мушт хокӣаст ки аз раҳгузарӣ бархезад

مشت خاکی است که از رهگذری برخیزد

намешавад доми ҳавои баҳри гирифторӣ ӯ

می‌شود دام هوا بهر گرفتاری او

Зошёнм агар афтода парӣ бархезад

زآشیانم اگر افتاده پری برخیزد

Бар замин чун гузарии гӯшаи чашмӣ май дор

بر زمین چون گذری گوشه چشمی می‌دار

Шояд аз роҳи ту соҳиб назарӣ бархезад

شاید از راه تو صاحب‌نظری برخیزد

По мазан бар ман длсўхтаҳи зон май тарсам

پا مزن بر من دلسوخته زآن می‌ترسم

Ки зи хокистарами он дам шарарӣ бархезад

که ز خاکسترم آن دم شرری برخیزد

Пари мукаррар шуда хубаст ки зини баъди фалак

پر مکرر شده خوب است که زین بعد فلک

Биншинад ба замин то дгарӣ бархезад

بنشیند به زمین تا دگری برخیزد

Хуби рӯйон чу гулаш бар сари худ ҷой диҳанд

خوب‌رویان چو گلش بر سر خود جای دهند

Ҳар ки чун ғунчаи зи як мушт зарӣ бархезад

هر که چون غنچه ز یک مشت زری برخیزد

Хабар аз доғи дили лолаи надории қассоб

خبر از داغ دل لاله نداری قصاب

Магар аз хоки ту хунин ҷгарӣ бархезад

مگر از خاک تو خونین جگری برخیزد