Пас аз дидори қосид чун фитодам дида бар коғаз

پس از دیدار قاصد چون فتادم دیده بر کاغذ

Шуд афшони бас ки ашки ҳасратами пошида бар коғаз

شد افشان بس که اشک حسرتم پاشیده بر کاغذ

зи танагиҳои ҷо дорад даруни сина аз шавқаш

ز تنگی‌های جا دارد درون سینه از شوقش

Нафасро бар дилам чун риштаи печида бар коғаз

نفس را بر دلم چون رشته پیچیده بر کاغذ

Кунад то дар ҷавоби номааш ҳарфи вафои пайдо

کند تا در جواب نامه‌اش حرف وفا پیدا

Тиҳӣ шуд аз нигаҳи бас дида ам гардӣда бар коғаз

تهی شد از نگه بس دیده‌ام گردیده بر کاغذ

Кабӯтарро ба пари часбидаи мактубаши зи ширинӣ

کبوتر را به پر چسبیده مکتوبش ز شیرینی

зи шухии баси лабаш бар ҳоли ман хандида бар коғаз

ز شوخی بس لبش بر حال من خندیده بر کاغذ

зи шарҳ номаам ҳарфи муҳаббат дар миён гум шуд

ز شرح نامه‌ام حرف محبت در میان گم شد

Нигоҳи он дил рибо мекард то дуздида бар коғаз

نگاه آن دل‌ربا می‌کرد تا دزدیده بر کاغذ

зи шавқаши қосиди оташ ҳар қадам дар зер по дорад

ز شوقش قاصد آتش هر قدم در زیر پا دارد

Ту пиндории сапанд аз хол ӯ пошида бар коғаз

تو پنداری سپند از خال او پاشیده بر کاغذ

Набошад давр агар чун барги гул аз икдгри пошад

نباشد دور اگر چون برگ گل از یکدگر پاشد

Ба ранги ғунча аз баси ном ӯ болида бар коғаз

به رنگ غنچه از بس نام او بالیده بر کاغذ

Ҷавоби номаи он шӯхро қассоби хунини дил

جواب نامهٔ آن شوخ را قصاب خونین دل

Ҳиное карда аз бас рӯй худ молидаа бар коғаз

حنایی کرده از بس روی خود مالیده بر کاغذ