Он рӯз ки карданд ба дили тухми вафои сабз

آن روز که کردند به دل تخم وفا سبز

Шуд дарди фаровон ва нигарадед давои сабз

شد درد فراوان و نگردید دوا سبز

Дилро дигар аз акси хати лолаи ғзорон

دل را دگر از عکس خط لاله‌عذاران

Чун оина гашта дару девори сарои сабз

چون آینه گشته در و دیوار سرا سبز

Оташ зада бар хшг ва тар ҳастӣ ошиқ

آتش زده بر خشگ و تر هستی عاشق

То ки ба бар ҳамчуи гули сурхи қабои сабз

تا که به بر همچو گل سرخ قبا سبز

Мӯраст фитодаи гузариш бар шкрстон

مور است فتاده گذرش بر شکرستان

ё Хизр хатат гашта лаби оби бақои сабз

یا خضر خطت گشته لب آب بقا سبز

Баси хуррамӣ аз хотири аҳбоб рамида аст

بس خرمی از خاطر احباب رمیده است

Тӯтӣ накунад ҷилва дар ойӣнаи мо сабз

طوطی نکند جلوه در آیینه ما سبز

Хуррам нашуд аз гиряу оҳами дили ношод

خرم نشد از گریه و آهم دل ناشاد

Ғами хонаи моро накунад обу ҳавои сабз

غم‌خانه ما را نکند آب و هوا سبز

Қассоб шудаи хӯни ту помоли нигорӣ

قصاب شده خون تو پامال نگاری

Конҷо натавонӣ шудан аз бими ҷафои сабз

کانجا نتوانی شدن از بیم جفا سبز