Гар шӯии ошно ба сӯзу гудоз

گر شوی آشنا به سوز و گداز

Ба ту дарҳо шавад ба ъушрати боз

به تو درها شود به عشرت باز

Чархи парвонаи шӯ ки ҷот диҳанд

چرخ پروانه شو که جات دهند

Ба сари дасти хеш чун шаҳбоз

به سر دست خویش چون شهباز

Ин чаҳ бегонагӣаст бар дар дӯст

این چه بیگانگی است بر در دوست

Саъй кун то шӯии ту муҳаррами роз

سعی کن تا شوی تو محرم راز

Сайқалӣ кун чу меҳри оина ро

صیقلی کن چو مهر آینه را

Синаро даҳ зи занг кӣ пардоз

سینه را ده ز زنگ کی پرداز

Зотши ишқ агар сиррии дорӣ

زآتش عشق اگر سری داری

Ҳамчуи шамъ аз ғамаш бисӯз ва бисоз

همچو شمع از غمش بسوز و بساز

Лои макони сайри шӯ ки бурҳонӣ

لا مکان سیر شو که برهانی

Хешро аз ғами нишебу фароз

خویش را از غم نشیب و فراز

Чашми ҳақи байн ба ҳам расони қассоб

چشم حق‌‌بین به هم رسان قصاب

Чанд бошӣ асири ишқи муҷоз

چند باشی اسیر عشق مجاز