Сайёд ба ман танг чунон карда қафас ро

صیاد به من تنگ چنان کرده قفس را

Каз танагии ҷои баста ба ман роҳи нафас ро

کز تنگی جا بسته به من راه نفس را

Ин чашми пурошӯби нигоҳӣ ки ту дорӣ

این چشم پرآشوب نگاهی که تو داری

Мастӣаст ки бандад ба қафои дасти асас ро

مستی است که بندد به قفا دست عسس را

Чун бар нкшми оҳу фиғон аз дили сад чок

چون بر نکشم آه و فغان از دل صد چاک

Аз нола чаҳ сони манъ тавон кард ҷарас ро

از ناله چه سان منع توان کرد جرس را

ё раб нашавад кушта ба шамшери ҷафоят

یا رب نشود کشته به شمشیر جفایت

Ҳар кас ки ба дил роҳ диҳад ғайри ту кас ро

هر کس که به دل راه دهد غیر تو کس را

Аз доманат эй шохи гули гулшани хӯбӣ

از دامنت ای شاخ گل گلشن خوبی

Кӯтаҳ накунад хори ҷафои дасти ҳавас ро

کوته نکند خار جفا دست هوس را

Аз кӯии ту анқо натавонист гузаштан

از کوی تو عنقا نتوانست گذشتن

Кӣ қӯти парвоз буд боли магас ро

کی قوت پرواز بود بال مگس را

Шуд арсаи ҷўлонгаҳи ту дидаи қассоб

شد عرصه جولانگه تو دیده قصاب

Ҳргаҳ ки барангехтӣ аз нори фарс ро

هرگه که برانگیختی از نار فرس را