Ишқат чу шамъи сӯхти саропои тани маро

عشقت چو شمع سوخت سراپا تن مرا

Чун муму риштаи перҳану домани маро

چون موم و رشته پیرهن و دامن مرا

Сӯзи даруни гудохта аз бас ки ҷони ман

سوز درون گداخته از بس که جان من

Бо ҳам шимурдаи тани нахи пероҳани маро

با هم شمرده تن نخ پیراهن مرا

Ман андалеби гулшан тасвир гашта ам

من عندلیب گلشن تصویر گشته‌ام

Дар кор нест обу ҳавои гулшани маро

در کار نیست آب و هوا گلشن مرا

Мӯрӣ ба коми донае аз ҳосилами барад

موری به کام دانه‌ای از حاصلم برد

Кӯи барқ то ба бод диҳад хирмани маро

کو برق تا به باد دهد خرمن مرا

Чун оташӣ ки майл ба хошок ме кунад

چون آتشی که میل به خاشاک می‌کند

Ишқ ту мекашад сӯии худ домани маро

عشق تو می‌کشد سوی خود دامن مرا

эй дидаи боди дастӣ бе сарфаи дргзор

ای دیده باد‌دستی بی‌صرفه درگذار

Холӣ макун зи хӯни ҷигари маъдани маро

خالی مکن ز خون جگر معدن مرا

Ғайр аз ҳумо ки туъма шудаш устихони ман

غیر از هما که طعمه شدش استخوان من

Пайдо накардааст касе маскани маро

پیدا نکرده است کسی مسکن مرا

Ман сайдаму ризо ба қазоӣ ту дода ам

من صیدم و رضا به قضای تو داده‌ام

Беруни зи тавқ хеш макун гардани маро

بیرون ز طوق خویش مکن گردن مرا

Дар воҷиботи ишқи ҳамин бас каз оби теғ

در واجبات عشق همین بس کز آب تیغ

Таълим дода дасти зи ҷон шустани маро

تعلیم داده دست ز جان شستن مرا

Дидам туроу дасту нигоҳами з кор рафт

دیدم تو را و دست و نگاهم ز کار رفت

Маҳрӯми сохт васли ту гул чидани маро

محروم ساخت وصل تو گل‌چیدن مرا

Ғайр аз забон ки муҳаррами ғами хона дил аст

غیر از زبان که محرم غم‌خانه دل است

Қассоби паии набард касе махзани маро

قصاب پی نبرد کسی مخزن مرا