Кунигар рӯ ба саҳро рӯй саҳро мешавад оташ

کنی گر رو به صحرا روی صحرا می‌شود آتش

Башуегар ба дарё рӯй , дарё мешавад оташ

بشویی گر به دریا روی، دریا می‌شود آتش

Чу бар дил бугзарад ёди рахти олам хабар дорад

چو بر دل بگذرد یاد رخت عالم خبر دارد

Ба ҳар ҷое ки уфтад зуд расво мешавад оташ

به هر جایی که افتد زود رسوا می‌شود آتش

Гирифторам ба дасти тундхуии шуълаи болоӣ

گرفتارم به دست تندخوی شعله‌بالایی

Ки бархезад чу аз ҷо то сурайё мешавад оташ

که برخیزد چو از جا تا ثریا می‌شود آتش

Дили саргаштаро дар орзӯӣ дидани рӯят

دل سرگشته را در آرزوی دیدن رویت

Чаҳ шуд имрӯз агар обаст фардо мешавад оташ

چه شد امروز اگر آب است فردا می‌شود آتش

Мабодо то касе ҳам суҳбати равшан дилон гардад

مبادا تا کسی هم‌صحبت روشن‌دلان گردد

Чун бар ойӣна уфтад гарм савдо мешавад оташ

چو بر آیینه افتد گرم سودا می‌شود آتش

Рафоқат кардани ноҷинс чун сангаст ва чун оҳан

رفاقت کردن ناجنس چون سنگ است و چون آهن

Чу бо ҳам ошно гирданд пайдо мешавад оташ

چو با هم آشنا گردند پیدا می‌شود آتش

Чунон аз синаам қассоби барқи оҳ май резад

چنان از سینه‌ام قصاب برق آه می‌ریزد

Кигар дар баҳр об уфтад саропо мешавад оташ

که گر در بحر آب افتد سراپا می‌شود آتش