Қонеъ дило ба хушк ватар рӯзгор бош
قانع دلا به خشک و تر روزگار باش
Осӯдаи хотир аз хатар рӯзгор бош
آسودهخاطر از خطر روزگار باش
Гар зиракии қаноати кунҷ қафас гузин
گر زیرکی قناعت کنج قفس گزین
Фориғи зи офати шаҷар рӯзгор бош
فارغ ز آفت شجر روزگار باش
Аз буии ошнои мардуми димоғи гир
از بوی آشنایی مردم دماغ گیر
Эмини ҳамеи зи дардисар рӯзгор бош
ایمن همی ز دردسر روزگار باش
Ту пой аз ин маҳали хатар бар канори каш
تو پای از این محل خطر بر کنار کش
Гӯи дасти ғайр дар камар рӯзгор бош
گو دست غیر در کمر روزگار باش
Ҷинсӣ ки боби манзил айшаст беғамӣ аст
جنسی که باب منزل عیش است بی غمی است
Фориғи зи қайди симу зар рӯзгор бош
فارغ ز قید سیم و زر روزگار باش
Ғофил машав зи гардиши ин рӯзу шаби мудом
غافل مشو ز گردش این روز و شب مدام
Бедори чашми фитнагар рӯзгор бош
بیدار چشم فتنهگر روزگار باش
Қассоби оҳу нола ба ҷое наме расад
قصاب آه و ناله به جایی نمیرسد
Лол аз барои гӯши кар рӯзгор бош
لال از برای گوش کر روزگار باش