Бикаш аз рухи ниқоб ва бар фурӯзони оризи гул ро

بکش از رخ نقاب و بر فروزان عارض گل را

Биёи як сар бисӯзон зотши гули боли булбул ро

بیا یک‌سر بسوزان زآتش گل بال بلبل را

Ба рангомезӣ зулфу рахти сад офарин кардам

به رنگ‌آمیزی زلف و رخت صد آفرین کردم

Ки печидааст гирди дастаи гули тори сунбул ро

که پیچیده است گرد دسته گل تار سنبل را

Агар хоҳии раҳонеи мӯ ба мӯи ҷамъияти дил ҳо

اگر خواهی رهانی مو به مو جمعیت دل‌ها

Ба қурбони сарати гирдами парешони сози кокул ро

به قربان سرت گردم پریشان ساز کاکل را

Касе сар аз хати печидааш берун наме орад

کسی سر از خط پیچیده‌اش بیرون نمی‌آرد

Бғир аз дил казу бигрифта сармашқи трсл ро

بغیر از دل کزو بگرفته سرمشق ترسل را

намедонам чаҳ мехоҳад зи ман мижгони хӯни резиш

نمی‌دانم چه می‌خواهد ز من مژگان خون‌ریزش

Ки тир рӯй таркиш мекунад тири тағофул ро

که تیر روی ترکش می‌کند تیر تغافل را

Никуӣ бо бидон кардан дар ин олам бидон монад

نکویی با بدان کردن در این عالم بدان ماند

Ки давр аз оби созанди аҳли бениши чашмаи пул ро

که دور از آب سازند اهل بینش چشمه پل را

Талош беш ва кам қассоб кардан нест кори ту

تلاش بیش و کم قصاب کردن نیست کار تو

Мада то ме тавон аз дасти домони таваккул ро

مده تا می‌توان از دست دامان توکل را