Маро ки ҳаст з ҳар боби кирдигори Ҳафиз

مرا که هست ز هر باب کردگار حفیظ

Ба ҳар дарӣ ки нуҳум рӯй ҳаст ёри Ҳафиз

به هر دری که نهم روی هست یار حفیظ

Шудеми тафриқа аз боди ғам дар ин водӣ

شدیم تفرقه از باد غم در این وادی

Магар туам шӯй эй оташини изори Ҳафиз

مگر تو ام شوی ای آتشین عذار حفیظ

Ба ҳам расони гули доғии вази оташ эмин бош

به هم رسان گل داغی وز آتش ایمن باش

Чаро ки нахли чаманроаст баргу бори Ҳафиз

چرا که نخل چمن را است برگ و بار حفیظ

Ба дӯсти душмании даҳр , эътибор макун

به دوست دشمنی دهر، اعتبار مکن

Нагаштааст ба каси даҳри каҷи мадори Ҳафиз

نگشته است به کس دهر کج‌مدار حفیظ

Ба поси ҷилваи маъшӯқи ишва дар кор аст

به پاس جلوه معشوق عشوه در کار است

Касе ба гули натавонад шудан чун хори Ҳафиз

کسی به گل نتواند شدن چون خار حفیظ

Ба зери соя кам фурсатон паноҳ мабар

به زیر سایه کم‌فرصتان پناه مبر

Нагардадат дами шамшери обдори Ҳафиз

نگرددت دم شمشیر آبدار حفیظ

Ба гиря кӯш ки оташи нсўздти қассоб

به گریه کوش که آتش نسوزدت قصاب

Магар ҳамон шавадат чашми ашгбори Ҳафиз

مگر همان شودت چشم اشگبار حفیظ