Ман ки дар базм ту дорам роҳи поеи ҳамчуи шамъ

من که در بزم تو دارم راه پایی همچو شمع

намекунам пайдо барои хеш ҷое ҳамчуи шамъ

می‌کنم پیدا برای خویش جایی همچو شمع

Нест қадре шамъро чун офтоб ояд бурун

نیست قدری شمع را چون آفتاب آید برون

Пеши рухсори ту кӣ дорам баҳои ҳамчуи шамъ

پیش رخسار تو کی دارم بهایی همچو شمع

Ҳар куҷо сӯзон нишинам дар сифоти ҳасани ту

هر کجا سوزان نشینم در صفات حسن تو

Бо забонӣ оташин гӯям саноеи ҳамчуи шамъ

با زبانی آتشین گویم ثنایی همچو شمع

Май гузорами зи оташӣ бар хеш ва май ларзам ба ҳам

می‌گذارم ز آتشی بر خویش و می‌لرزم به هم

То чу моҳӣ мекунам дар худ шиноеи ҳамчуи шамъ

تا چو ماهی می‌کنم در خود شنایی همچو شمع

Аз гиребонгар сиррӣ чун шуъла берун ме кунам

از گریبان گر سری چون شعله بیرون می‌کنم

Чок май созам ба сар гоҳе қабоеи ҳамчуи шамъ

چاک می‌سازم به سر گاهی قبایی همچو شمع

Нест дӯшами зери бори миннат ҳар нокасе

نیست دوشم زیر بار منت هر ناکسی

Ман ки аз паҳлавӣ худ дорам радоеи ҳамчуи шамъ

من که از پهلوی خود دارم ردایی همچو شمع

намешавам сӯзон ва мегарем ба ҳоли хештан

می‌شوم سوزان و می‌گریم به حال خویشتن

намекунам дар сӯхтан гоҳе ҳаёеи ҳамчуи шамъ

می‌کنم در سوختن گاهی حیایی همچو شمع

Чун тавонам сӯхтани қассоби имшаб то ба субҳ

چون توانم سوختن قصاب امشب تا به صبح

Ман ки дар базм бақо дорам фаноеи ҳамчуи шамъ

من که در بزم بقا دارم فنایی همچو شمع