эй қади ту чун маънии барҷастаи мисра

ای قدّ تو چون معنی برجسته مصرع

Абрӯии ту девони қазоро шудаи матлаъ

ابروی تو دیوان قضا را شده مطلع

Бахшидаи садафро кафи Нитсаон ту ҳаргиз

بخشیده صدف را کف نیسان تو هرگز

Гардондаи чаманро нами файзи ту мхлъ

گردانده چمن را نم فیض تو مخلّع

Аз баҳр ту шуд дафтари айёми мураттаб

از بهر تو شد دفتر ایام مرتب

Дар шаъни ту ҳарҷоӣ китобӣаст мусаҷҷаъ

در شأن تو هرجای کتابی است مسجّع

Чун меҳр буд хишти ҳарими ту намӯдор

چون مهر بود خشت حریم تو نمودار

Чун арш буд шамсаи айвони ту арФъ

چون عرش بود شمسه ایوان تو ارفع

Печиди сар агар риштаи айёми зи амрат

پیچید سر ار رشته ایام ز امرت

Аз теғ ҳалокаш кунад афлоки мақта

از تیغ هلاکش کند افلاک مقطّع

Аз рӯй адаб то накушуд по ба ҳаримат

از روی ادب تا نکشد پا به حریمت

Хуршед нишинад сари кӯии ту мураббаъ

خورشید نشیند سر کوی تو مربّع

Аз баҳри ядак то кашад аз пеши ту даврон

از بهر یدک تا کشد از پیش تو دوران

Афканди фалаки ғошия бар зини мурассаъ

افکند فلک غاشیه بر زین مرصّع

Ҳарҷо ки равад манқибатӣ аз шаҳи мардон

هرجا که رود منقبتی از شه مردان

Қассоб дар онҷои ту з ҷон бош мсмъ

قصاب در آنجا تو ز جان باش مسمّع