Лаби он шӯхи толиби илм хандонаст дар воқеъ

لب آن شوخ طالب علم خندان است در واقع

Чу бози ин ғунча шуд ҳолам гулистонаст дар воқеъ

چو باز این غنچه شد حالم گلستان است در واقع

Сухан бо онкӣ ӯ бо ман ба лафз хеш ме гуяд

سخن با آنکه او با من به لفظ خویش می‌گوید

намедонам чаро олам парешонаст дар воқеъ

نمی‌دانم چرا عالم پریشان است در واقع

Ба сари дастор май печад ва ман бо хеш ме гуфтам

به سر دستار می‌پیچد و من با خویش می‌گفتم

Ки бар гирди сараши гардидан осонаст дар воқеъ

که بر گرد سرش گردیدن آسان است در واقع

Миён ӯ ки дар дасти тасаввур дар наме ояд

میان او که در دست تصور در نمی‌آید

Чаро дар дасти тасвир қлмдонаст дар воқеъ

چرا در دست تصویر قلمدان است در واقع

Агар сад ҷон сетанд дар иваз бӯсӣ диҳад зон лаб

اگر صد جان ستاند در عوض بوسی دهد زان لب

Бидиҳ бустони азизи ман ки арзонаст дар воқеъ

بده بستان عزیز من که ارزان است در واقع

Намак пошаст лаълаш дар табассум бар ҷароҳат ҳо

نمک‌پاش است لعلش در تبسم بر جراحت‌ها

Чаҳ шӯришҳо дар ин кунҷи намак донаст дар воқеъ

چه شورش‌ها در این کنج نمک‌دان است در واقع

Агар на рӯй ӯ қассобро нур назар бошад

اگر نه روی او قصاب را نور نظر باشد

Чаро чун чашм қурбон гашта ҳайронаст дар воқеъ

چرا چون چشم قربان‌گشته حیران است در واقع