Гашти он рӯзӣ ки пайдо дар серуми савдои ишқ

گشت آن روزی که پیدا در سرم سودای عشق

Шуд тиҳӣ аз ақл то холии намояди ҷои ишқ

شد تهی از عقل تا خالی نماید جای عشق

Аз нузулаш дорад ӯ шавқӣ ки сар то пои ман

از نزولش دارد او شوقی که سر تا پای من

намешавам ҳар дами балогардони сар то пои ишқ

می‌شوم هر دم بلاگردان سر تا پای عشق

Кулбаи торик , равшан мешавад аз офтоб

کلبه تاریک، روشن می شود از آفتاب

Шуд дилами пурнур аз нури ҷаҳони орои ишқ

شد دلم پرنور از نور جهان‌آرای عشق

Оби гавҳарро ҳамон гавҳар тавонад забт кард

آب گوهر را همان گوهر تواند ضبط کرد

Нест ҷузи дили ҷои дигари дархури мأўои ишқ

نیست جز دل جای دیگر درخور مأوای عشق

Дар буриши ҳам абра кӯтоҳӣ кунад ҳам остар

در برش هم ابره کوتاهی کند هم آستر

Аз ду оламгар қабо дузанд бар болои ишқ

از دو عالم گر قبا دوزند بر بالای عشق

Пушти пои нестӣ бар ҳар ду олам ме занад

پشت پای نیستی بر هر دو عالم می‌زند

Ишқи варзиро ки бошад тоби истиғнои ишқ

عشق‌ورزی را که باشد تاب استغنای عشق

Кӣ тавонам кард шарҳи васфи зотшро тамом

کی‌ توانم کرد شرح وصف ذاتش را تمام

То ба рӯзи ҳашаргар иншо кунам имлои ишқ

تا به روز حشر گر انشا کنم املای عشق

Ончӣ ман дидам аз он қассоб май тарсам ки боз

آنچه من دیدم از آن قصاب می‌ترسم که باز

Шӯри маҳшарро ба якдигар занад ғавғои ишқ

شور محشر را به یکدیگر زند غوغای عشق