Пас аз вафотам агар бигузарӣ ту бар сари хок
پس از وفاتم اگر بگذری تو بر سر خاک
Занам ба ҷайби кафан то ба тарафи домани чок
زنم بهجیب کفن تا بهطرف دامن چاک
Ту дӯст бош фидои грдмт агар на маро
تو دوست باش فدا گردمت اگر نه مرا
зи дӯсти душмании аҳли рӯзгор чаҳ бок
ز دوست دشمنی اهل روزگار چه باک
Ба тори зулфи гаулӯгири саркаши ту дилам
به تار زلف گلوگیر سرکش تو دلم
Чу захми хӯрда шикорӣаст баста бар фитрок
چو زخمخورده شکاری است بسته بر فتراک
Фурӯ гузошт зоаҳ ва фиғон нахоҳам кард
فرو گذاشت زآه و فغان نخواهم کرد
зи новакат чу ҷарас гар шавад дилами сад чок
ز ناوکت چو جرس گر شود دلم صد چاک
зи нек ва бад натавонӣ ба хештан пардохт
ز نیک و بد نتوانی به خویشتن پرداخت
Насозӣ оинаро то зи занги кулуфти пок
نسازی آینه را تا ز زنگ کلفت پاک
Яқини шинос ки инсон намӯд бебуд аст
یقین شناس که انسان نمود بیبود است
Дар об бингар ва аз акс хеш кун идрок
در آب بنگر و از عکس خویش کن ادراک
Шудам зи худ ба хаёлат , ба доғ май созам
شدم ز خود به خیالت، به داغ میسازم
Ки бебадал натавонам баридан аз тирёк
که بی بدل نتوانم بریدن از تریاک
Нигаҳ ба ҷониб қассоб кун ки ҳофиз гуфт
نگه به جانب قصاب کن که حافظ گفت
Агар ту заҳри диҳӣ ба ки дигарон тирёк
اگر تو زهر دهی به که دیگران تریاک