Бар миёни тории зи зулф ёр мехоҳад дилам

بر میان تاری ز زلف یار می‌خواهد دلم

Сбҳаҳро афканда ва зуннор мехоҳад дилам

سبحه را افکنده و زنّار می‌خواهد دلم

То нишоне ҳаст аз ғами хонаи зиндони дӯст

تا نشانی هست از غم‌خانه زندان دوست

Кофарамгар ҷониб гулзор мехоҳад дилам

کافرم گر جانب گلزار می‌خواهد دلم

То нишинӣ дар миён чун нуқта бар гирди сарат

تا نشینی در میان چون نقطه بر گرد سرت

Як қадами рафтор чун паргор мехоҳад дилам

یک قدم رفتار چون پرگار می‌خواهد دلم

Равшани он маҷлис ки аз ҳасан ту бошад то ба субҳ

روشن آن مجلس که از حسن تو باشد تا به صبح

Чун кавокиби дида бедор мехоҳад дилам

چون کواکب دیده بیدار می‌خواهد دلم

На фалакро бодаи шавқат ба чарх оварда аст

نه فلک را باده شوقت به چرخ آورده است

Ҳам аз ин май бода саршор мехоҳад дилам

هم از این می باده سرشار می‌خواهد دلم

Дар фироқати ҷони ман умрӣаст тоб оварда ем

در فراقت جان من عمری است تاب آورده‌ایم

Як нафас дар тоқат дидор мехоҳад дилам

یک نفس در طاقت دیدار می‌خواهد دلم

Он қадар қассоб медонам ки аз куну макон

آن‌قدر قصاب می‌دانم که از کون و مکان

Ишқро мехоҳад ва бисёр мехоҳад дилам

عشق را می‌خواهد و بسیار می‌خواهد دلم