Гар дар ин зулмати чароғии пеши по май доштам

گر در این ظلمت چراغی پیش پا می‌داشتم

Роҳ бар сарчашмаи оби бақо май доштам

راه بر سرچشمه آب بقا می‌داشتم

Сарнигӯн аз чаҳ наме афтодам аз худ бе хабар

سرنگون از چه نمی‌افتادم از خود بی‌خبر

Чашм агар бар нақши пои раҳнамо май доштам

چشم اگر بر نقش پای رهنما می‌داشتم

намезадам бар санги бас ранҷидаам аз рӯзгор

می‌زدم بر سنگ بس رنجیده‌ام از روزگار

Гар ба кафи ойӣнаи гетии намо май доштам

گر به کف آیینه گیتی‌نما می‌داشتم

намешудам дар зери бори миннати гардуни ҳалок

می‌شدم در زیر بار منت گردون هلاک

Гар ҷӯй дар зери ин на Асия май доштам

گر جُوی در زیر این نه آسیا می‌داشتم

Пой ҳиммат мезадам бар фарқи чархи мустаъор

پای همت می‌زدم بر فرق چرخ مستعار

Такя эйгар бар сарири бӯрё май доштам

تکیه‌ای گر بر سریر بوریا می‌داشتم

Дидаам зин хокдон мешуд сифед аз интизор

دیده‌ام زین خاکدان می شد سفید از انتظار

Гар зи дасти халқи чашми тўтё май доштам

گر ز دست خلق چشم توتیا می‌داشتم

Хирманамро бод ғам медод бар боди фано

خرمنم را باد غم می‌داد بر باد فنا

Гар зи кишти даҳри як ҷӯи муддао май доштам

گر ز کشت دهر یک جو مدعا می‌داشتم

Пок май судам ба ҳам зи афсӯс то гулгун шавад

پاک می‌سودم به هم ز افسوس تا گلگون شود

Ҳар ду кафгар хоҳиши ранги ҳино май доштам

هر دو کف گر خواهش رنگ حنا می‌داشتم

Аввалин гомами нахустин пояи миъроҷ буд

اولین گامم نخستین پایه معراج بود

Ончӣ дар сар ҳаст агар дар зери по май доштам

آنچه در سر هست اگر در زیر پا می‌داشتم

Дида гар медӯхтам аз сими қалби рӯзгор

دیده گر می‌دوختم از سیم قلب روزگار

Дар назари эксири баҳри кимиё май доштам

در نظر اکسیر بهر کیمیا می‌داشتم

Май гузаштамгар зи ҷисми орият чун буии гул

می‌گذشتم گر ز جسم عاریت چون بوی گل

Ҷо дар оғӯш ва бар боди сабо май доштам

جا در آغوش و بر باد صبا می‌داشتم

Давлати тезӣ ки зери теғи хӯни рези ту буд

دولت تیزی که زیر تیغ خون‌ریز تو بود

Ман тамаъ аз сояи боли ҳумо май доштам

من طمع از سایه بال هما می‌داشتم

Коши ҷои тўтёи қассоби рӯзи вопасин

کاش جای توتیا قصاب روز واپسین

Дар назар қадре зи хоки Карбало май доштам

در نظر قدری ز خاک کربلا می‌داشتم