Бо онкӣ дар қаламрав ҳастӣ ягона ам

با آنکه در قلمرو هستی یگانه‌ام

Бар гӯши рӯзгор , гарон чун фасона ам

بر گوش روزگار، گران چون فسانه‌ام

На душманам ба паҳлавии худ ҷо диҳад на дӯст

نه دشمنم به پهلوی خود جا دهد نه دوست

Дар оби ҳамчуи мавҷ ва дар оташ забона ам

در آب همچو موج و در آتش زبانه‌ام

Ҳарҷо ки дом во шавад онҷои муҷовирам

هرجا که دام وا شود آنجا مجاورم

Ҳарҷо хаданги боли кушояд нишона ам

هرجا خدنگ بال گشاید نشانه‌ام

Муштоқи поймардӣ барқаст хирманам

مشتاق پایمردی برق است خرمنم

Муҳтоҷи дастгирӣ мӯраст лона ам

محتاج دستگیری مور است لانه‌ام

Чун зарраи ҷониби ватанам бозгашт нест

چون ذرّه جانب وطنم بازگشت نیست

Оташ задааст ишқи ту бар ошиёна ам

آتش زده است عشق تو بر آشیانه‌ام

Ҷузи шарҳи ҳол ман набӯд вирди андалеб

جز شرح حال من نبود ورد عندلیب

Дар назд аҳли дили ғазал ошиқона ам

در نزد اهل دل غزل عاشقانه‌ام

Гуҳ чун ғубори ҳамдам бод аст ҳастем

گه چون غبار همدم باد است هستیم

Гуҳ чун ҳубоб бар сар обаст хона ам

گه چون حباب بر سر آب است خانه‌ام

Гоҳе рӯм ба оташ ва гоҳе шавам ба об

گاهی روم به آتش و گاهی شوم به آب

Алқсаҳи Тифли подўи ин корхона ам

القصه طفل پادو این کارخانه‌ام

Дили чоки гашту давлати зулфаши надоди даст

دل چاک گشت و دولت زلفش نداد دست

Қассоби доғи дори зи иқбол шона ам

قصاب داغ‌دار ز اقبال شانه‌ام