Манам дар ошиқии ҳам толеъи парвонаи афтода
منم در عاشقی همطالع پروانه افتاده
зи рухсори ту сад ҷои оташам дар хонаи афтода
ز رخسار تو صد جا آتشم در خانه افتاده
Ба ҳарҷо май рӯми шавқи ғамати санги ҷафо бар каф
به هرجا میروم شوق غمت سنگ جفا بر کف
Чу Тифли шӯхи дунболи ман девонаи афтода
چو طفل شوخ دنبال من دیوانه افتاده
Дар ин кунҷи ҷудоӣ ҳаргизам ноед касе бар сар
در این کنج جدایی هرگزم ناید کسی بر سر
Гузори сайли ашгми гуҳ бар ин вайронаи афтода
گذار سیل اشگم گه بر این ویرانه افتاده
Аҷаб набӯд шавадгар тўтё аз гардиши даврон
عجب نبود شود گر توتیا از گردش دوران
Дилам дар зери ин на Асия чун донаи афтода
دلم در زیر این نه آسیا چون دانه افتاده
Насими имрӯзи дигари хотири ошуфта Эй дорад
نسیم امروز دیگر خاطر آشفتهای دارد
Магари зулфи дили ороиш ба дасти шонаи афтода
مگر زلف دلآرایش به دست شانه افتاده
зи ман аҳволи холу гардиши чашмаш чаҳ май пурсӣ
ز من احوال خال و گردش چشمش چه میپرسی
Сияҳ мастӣаст бе худ бар дар майхонаи афтода
سیه مستی است بیخود بر در میخانه افتاده
намедонам чаҳ май дар ҷом дорад чашм ӯ қассоб
نمیدانم چه می در جام دارد چشم او قصاب
Ки оташ бар дилами зини гардиши паймонаи афтода
که آتش بر دلم زین گردش پیمانه افتاده