эй каз ду зулф саркашат дорем дар тани тоб ҳо
ای کز دو زلف سرکشت داریم در تن تابها
Берун чаҳ сони ореми мо киштӣ аз ин гирдоб ҳо
بیرون چه سان آریم ما کشتی از این گردابها
Ақлу шикебу нақди дил дар роҳи ҷонон сарф шуд
عقل و شکیب و نقد دل در راه جانان صرف شد
Рафтааст берун аз кафами ҷамъияти асбоб ҳо
رفته است بیرون از کفم جمعیت اسبابها
Зини ашги чашми лола гаван кардам таъаҷҷуби оқибат
زین اشگ چشم لالهگون کردم تعجب عاقبت
Дар маскан дил ёфтам сарчашмаи хуноб ҳо
در مسکن دل یافتم سرچشمهٔ خونابها
Туғёни оби гиряро натавон гирифтани пеши раҳ
طغیان آب گریه را نتوان گرفتن پیش ره
Наздик шуд гардад ҷаҳони вайрон аз ин сайлоб ҳо
نزدیک شد گردد جهان ویران از این سیلابها
Барадӣ ба яғмои ҷони зи тан эй раҳзани имони ман
بردی به یغما جان ز تن ای رهزن ایمان من
Бо ёди зулфат то ба чанд ошуфтаи байнами хоб ҳо
با یاد زلفت تا به چند آشفته بینم خوابها
Аз ҳарфи ғайр эй сими тани по бар мадор аз чашми ман
از حرف غیر ای سیم تن پا بر مدار از چشم من
Хӯрдааст сарви андари чаман аз дидаи ман об ҳо
خورده است سرو اندر چمن از دیده من آبها
Аз лаъли он шукр шикан биншин ва ширин кун даҳан
از لعل آن شکر شکن بنشین و شیرین کن دهن
Бисёр май гӯйии сухани қассоб дар ин боб ҳо
بسیار میگویی سخن قصاب در این بابها