Чарх аз он рӯзӣ ки саргардонии худ дида аст

چرخ از آن روزی که سرگردانی خود دیده است

Ростӣ бо душман ва бо дӯсти кин варзида аст

راستی با دشمن و با دوست کین ورزیده است

Пеши чашми аҳли истиғнои ду рӯзӣ беш нест

پیش چشم اهل استغنا دو روزی بیش نیست

Дастгоҳиро ки на афлок бар худ чида аст

دستگاهی را که نه افلاک بر خود چیده است

Сарбаландиҳо дар овози сбкборӣ буд

سربلندی‌ها در آواز سبکباری بود

Нест биҷои сарв агар бар хештан болида аст

نیست بیجا سرو اگر بر خویشتن بالیده است

То ба рӯзи ҳашар дар зиндони асири банди бод

تا به روز حشر در زندان اسیر بند باد

Гарданӣ каз тавқи фармони ту сар печида аст

گردنی کز طوق فرمان تو سر پیچیده است

Гар чакад аз панҷаи мижгони зи ҳасрат давр нест

گر چکد از پنجه مژگان ز حسرت دور نیست

Пеши рухсори ту дил чун муми оташ дида аст

پیش رخسار تو دل چون موم آتش دیده است

Хор чун минои холӣ дар назарҳо ме шавад

خوار چون مینای خالی در نظرها می‌شود

Ҳарки дар базми муҳаббати як нафас хандида аст

هرکه در بزم محبت یک‌نفس خندیده است

Дар раҳаши қассоб бар ҳар ҷонибӣ кардам нигоҳ

در رهش قصاب بر هر جانبی کردم نگاه

Бсмлӣ дидам ки по то сар ба хӯн ғалтида аст

بسملی دیدم که پا تا سر به خون غلتیده است