эй хуши он олам ки дар ваии роҳи пой ғам надошт

ای خوش آن عالم که در وی راه پای غم نداشت

Нақшҳо бардошт аммо сӯрат хотам надошт

نقش‌ها برداشت اما صورت خاتم نداشت

Ҳасанро чандини ҳазор ойӣнаи пеш рух набӯд

حسن را چندین هزار آیینه پیش رخ نبود

Акси ҷонгар дар тани номаҳрам ва муҳаррам надошт

عکس جان گر در تن نامحرم و محرم نداشت

Буд кӯтоҳ аз гиребони равони дасти аҷал

بود کوتاه از گریبان روان دست اجل

Чашми эҳёи ҳеҷ кас аз исо Марям надошт

چشم احیا هیچ‌کس از عیسی مریم نداشت

Дасту теғи ғамза бар қатл касе боло нарафт

دست و تیغ غمزه بر قتل کسی بالا نرفت

Захми чашми роҳат аз ҳам хобӣ марҳам надошт

زخم چشم راحت از هم‌خوابی مرهم نداشت

Чиди базмии соқии даврон ки дар гетӣ набӯд

چید بزمی ساقی دوران که در گیتی نبود

Рехт бар хоки вуҷӯди обӣ ки ҷом ҷам надошт

ریخت بر خاک وجود آبی که جام‌جم نداشت

Ҳар дилиро шуд ба қасди дӯстии васлии насиб

هر دلی را شد به قصد دوستی وصلی نصیب

Ин тарозуи заррае дар вазн беш ва кам надошт

این ترازو ذره‌ای در وزن بیش و کم نداشت

То туоне пай ба маънии барад , зоҳирбин мабош

تا توانی پی به معنی برد، ظاهربین مباش

Кончаҳ дар хотир сулаймон дошт дар хотам надошт

کانچه در خاطر سلیمان داشت در خاتم نداشت

Ҷомаи эҳромро қассоб тар кардам зи ашк

جامه احرام را قصاب تر کردم ز اشک

Дошт он обӣ ки чашмами чашма замзам надошт

داشت آن آبی که چشمم چشمه زمزم نداشت