Тан чаҳ бошад чордиўори баннои орият

تن چه باشد چاردیوار بنای عاریت

Пар макун қасди иқомат дар сарои орият

پر مکن قصد اقامت در سرای عاریت

Бигузар аз ин боғ бе ранги таъаллуқ чун насим

بگذر از این باغ بی‌‌رنگ تعلق چون نسیم

Даст ва по магузор чун гул дар ҳинои орият

دست و پا مگذار چون گل در حنای عاریت

Як қадами Мансур болотар нарафт аз пои дор

یک قدم منصور بالاتر نرفت از پای دار

Беш аз ин кӣ ме тавон рафтан ба пои орият

بیش از این کی می‌توان رفتن به پای عاریت

Дар қафо дорад кудурати ошноиҳои халқ

در قفا دارد کدورت آشنایی‌های خلق

Пар машав ҳайрон дар ин ойӣнаҳои орият

پر مشو حیران در این آیینه‌های عاریت

Чун забони ҷода хомӯшӣ гузин аз ҳар савол

چون زبان جاده خاموشی گزین از هر سؤال

Дрмрў аз ҷой чун кӯҳ аз садои орият

درمرو از جای چون کوه از صدای عاریت

Бо дили сад чок аз дунболи маҳмил чун ҷарас

با دل صد چاک از دنبال محمل چون جرس

намекунам афғон ва меоем ба пои орият

می‌کنم افغان و می‌آیم به پای عاریت

Дар ҷаҳони як дам намегиранд аз ваҳшати қарор

در جهان یک‌ دم نمی‌گیرند از وحشت قرار

Дилнишини аҳл ҳиммат нест ҷои орият

دلنشین اهل همت نیست جای عاریت

Хуб гуфтанд аҳли дили қассоби ин дргштаҳ ро

خوب گفتند اهل دل قصاب این درگشته را

Як даҳ вайрону чандини кадхудои орият

یک ده ویران و چندین کدخدای عاریت