Хӯшаи хирмани моро дили сад чок бас аст

خوشه خرمن ما را دل صد چاک بس است

Оби ин мазраъаро дидаи намнок бас аст

آب این مزرعه را دیده نمناک بس است

Асияе набӯд дидаи моро дар кор

آسیایی نبود دیده ما را در کار

Ба шикасти дили мо гардиши афлок бас аст

به شکست دل ما گردش افلاک بس است

Фориғ аз гармӣ бе сарфаи ин бзмгаҳ ем

فارغ از گرمی بی‌صرفه این بزمگه‌ایم

Баҳри дилсӯзии мо шуълаи идрок бас аст

بهر دلسوزی ما شعله ادراک بس است

Бесаботаст , зи асбоби ҷаҳон дил баргир

بی‌ثبات است، ز اسباب جهان دل برگیر

Шуд чун ин оина аз занги ҳаваси пок бас аст

شد چون این آینه از زنگ هوس پاک بس است

Чу ба васлаши рисӣ эй дили тамаъ хом макун

چو به وصلش رسی ای دل طمع خام مکن

Шудӣ эй сайди ту то бастаи фитрок бас аст

شدی ای صید تو تا بسته فتراک بس است

Нест қассоби паии қатли ту теғии лозим

نیست قصاب پی قتل تو تیغی لازم

Ғамзаи ёр чу гардид ғзбнок бас аст

غمزه یار چو گردید غضبناک بس است