зи сунбули банд бар дил мегузорад мӯии ин саҳро

ز سنبل بند بر دل می‌گذارد موی این صحرا

Димоғи гул парешон мешавад аз буии ин саҳро

دماغ گل پریشان می‌شود از بوی این صحرا

Кадомин шаккарин лаб кард борондози ин водӣ

کدامین شکرین لب کرد بارانداز این وادی

Ки меҷӯшад ба ҷои оби шер аз ҷӯии ин саҳро

که می‌جوشد به جای آب شیر از جوی این صحرا

Ба ҳар сӯ мекунад то чашми кори афтодаи фарши гул

به هر سو می‌کند تا چشم کار افتاده فرش گل

Чу шабнам метавон молида рӯ бар рӯй ин саҳро

چو شبنم می‌توان مالید رو بر روی این صحرا

Гулистонро ба булбули бахшу ширинро ба хусрави даҳ

گلستان را به بلبل بخش و شیرین را به خسرو ده

Бирав дунболи маҷнӯни гир ва рӯ кун сӯии ин саҳро

برو دنبال مجنون گیر و رو کن سوی این صحرا

зи бас мондааст боз аз ҳар тарафи чашми тамошое

ز بس مانده است باز از هر طرف چشم تماشایی

Ба ҷои сабза мижгон мечарад оҳӯии ин саҳро

به جای سبزه مژگان می‌چرد آهوی این صحرا

Ҷунунро пеша кун қассобу ғамро теша бар пои зан

جنون را پیشه کن قصاب و غم را تیشه بر پا زن

Ки ъушрат метуоне кард дар паҳлавии ин саҳро

که عشرت می‌توانی کرد در پهلوی این صحرا