Кӣ тавонад ҳар табибии чора ҳиҷрон кунад

کی تواند هر طبیبی چاره هجران کند

Мушкил афтодааст кори дили худо осон кунад

مشکل افتاده است کار دل خدا آسان کند

Кӣ тавонем аз хиҷолат кард сари болои магар

کی توانیم از خجالت کرد سر بالا مگر

Абри раҳмати шустушӯии мо гунаҳкорон кунад

ابر رحمت شستشوی ما گنهکاران کند

Дар замин дорем чун зошги надомати дона Эй

در زمین داریم چون زاشگ ندامت دانه‌ای

Бар намедорем рӯй аз хок то борон кунад

بر نمی‌داریم روی از خاک تا باران کند

Аз серуми бории гарон бар дӯши хеш афканда анд

از سرم باری گران بر دوش خویش افکنده‌اند

эй хуши он мардӣ ки худро аз сбкборон кунад

ای خوش آن مردی که خود را از سبکباران کند

Аҳли ъушрати ҷумла мадҳушанд дар маҷлиси магар

اهل عشرت جمله مدهوش‌اند در مجلس مگر

Чашми соқии нашъае дар кор мехорон кунад

چشم ساقی نشئه‌ای در کار می‌خواران کند

Мо парешони хуфтагонро хоби ғифлат барда аст

ما پریشان ‌خفتگان را خواب غفلت برده است

Буии зулфии кӯ ки моро ҳам з бедорон кунад

بوی زلفی کو که ما را هم ز بیداران کند

намекунад сангини дилонро ҳирси рӯзӣ бе қарор

می‌کند سنگین‌دلان را حرص روزی بی‌قرار

Асияро ҷустуҷӯии ризқ саргардон кунад

آسیا را جستجوی رزق سرگردان کند

Бефурӯғ ишқ натавон кард домони пари зи ашг

بی فروغ عشق نتوان کرد دامان پر ز اشگ

Шамъ равшан мешавад то дидаро гирён кунад

شمع روشن می‌شود تا دیده را گریان کند

Ҷони сипоригар ҳаваси дории зи қассоб эй нигор

جان‌سپاری گر هوس داری ز قصاب ای نگار

Амр кун то онкии қурбон ту гардад он кунад

امر کن تا آنکه قربان تو گردد آن کند