Надорад марг ҳар каси куштаи он тир мижгон шуд

ندارد مرگ هر کس کشته آن تیر مژگان شد

Набошад ҳасрати он дилро ки дар кӯии ту қурбон шуд

نباشد حسرت آن دل را که در کوی تو قربان شد

Дар ин гулзор чун дилтанги гардии лаби з ҳам магушо

در این گلزار چون دلتنگ گردی لب ز هم مگشا

Ки умраш рафт бар боди фано чун ғунча хандон шуд

که عمرش رفت بر باد فنا چون غنچه خندان شد

Дилам чун холи даст аз кунҷи он лаб барнаме дорад

دلم چون خال دست از کنج آن لب برنمی‌دارد

Дар аввали тӯтии мо пои баст шкрстон шуд

در اول طوطی ما پای‌بست شکّرستان شد

Даромад бе ниқоби он оризу бушковати гул дар гул

درآمد بی‌نقاب آن عارض و بشکفت گل در گل

Дило гули чин ки боз аз рӯй ӯ олам гулистон шуд

دلا گل چین که باز از روی او عالم گلستان شد

Ба базмат то қиёмати ранг ҳушёрӣ наме бинад

به بزمت تا قیامت رنگ هشیاری نمی‌بیند

Касе каз гардиши паймонаи чашми ту мисатон шуд

کسی کز گردش پیمانه چشم تو مستان شد

Шабии қассоб буд эй шӯх бо зулфи ту дар бозӣ

شبی قصاب بود ای شوخ با زلف تو در بازی

Пушаймони гашт чун бедор аз ин хоб парешон шуд

پشیمان گشت چون بیدار از این خواب پریشان شد