эй онкии дидаи арсаи ҷавлон ҳасан туаст

ای آنکه دیده عرصه جولان حسن توست

Ҷони ҷаҳон ба қабзаи фармон ҳасан туаст

جان جهان به قبضه فرمان حسن توست

Юсуфи асири чоҳи занхдон ҳасан туаст

یوسف اسیر چاه زنخدان حسن توست

Ҷинати гули канораи бустон ҳасан туаст

جنت گل کناره بستان حسن توست

Моро замири дили зи хаёли ту равшан аст

ما را ضمیر دل ز خیال تو روشن است

Ойӣна аз зиёи висоли ту равшан аст

آیینه از ضیاء وصال تو روشن است

Чашми кавокиб аз хату холи ту равшан аст

چشم کواکب از خط و خال تو روشن است

Офоқи сурбаи сари зи ҷамоли ту равшан аст

آفاق سربه‌سر ز جمال تو روشن است

Гулро зи буии хеш муаттар намӯда Эй

گل را ز بوی خویش معطر نموده‌ای

Дар лаъли лаби намӯна кавсар намӯда Эй

در لعل لب نمونه کوثر نموده‌ای

То рӯй хеш чун гул аҳмар намӯда Эй

تا روی خویش چون گل احمر نموده‌ای

Офоқро зи акс мунаввар намӯда Эй

آفاق را ز عکس منور نموده‌ای

эй ҷону дили хаданги нигоҳи туро ҳадаф

ای جان و دل خدنگ نگاه تو را هدف

Дорад ғубори роҳи ту бар хӯни мо шараф

دارد غبار راه تو بر خون ما شرف

Хуш ҷилва кард нури ҷамолати з ҳар тараф

خوش جلوه کرد نور جمالت ز هر طرف

То дида дар арақи гул рӯй туро садаф

تا دیده در عرق گل روی تو را صدف

Бигушоӣ лаб ки маъдан дар фасоҳатӣ

بگشای لب که معدن درّ فصاحتی

Бинмоӣ рух ки қиблаи аҳли ибодатӣ

بنمای رخ که قبله اهل عبادتی

Марҳами гузор рӯй дили прҷроҳтӣ

مرهم گذار روی دل پرجراحتی

Аз пой то ба сари ҳамаи кони малоҳатӣ

از پای تا به سر همه کان ملاحتی

Аз ҳркҷо ки бигузарӣ эй отишни изор

از هرکجا که بگذری ای آتیشن‌عذار

Ҷонами фидои хоки раҳати садҳазори бор

جانم فدای خاک رهت صدهزار بار

Кам дидааст мисли туе чашми рӯзгор

کم دیده است مثل تویی چشم روزگار

Баҳри нишот чун ту ба тавсани шӯии савор

بهر نشاط چون تو به توسن شوی سوار

эй равшан аз ту дидаи бинои ошиқон

ای روشن از تو دیده بینای عاشقان

Ганҷинаи сифоти ту дилҳои ошиқон

گنجینه صفات تو دل‌های عاشقان

Уфтад ба рӯзи ҳашар чу даъвои ошиқон

افتد به روز حشر چو دعوای عاشقان

Манзур нест ғайри ту савдои ошиқон

منظور نیست غیر تو سودای عاشقان

эй аз нигоҳи гарми равони бахш бар бадан

ای از نگاه گرم روان بخش بر بدن

Як дами з рӯй лутфи қадам на ба чашми ман

یک‌دم ز روی لطف قدم نه به چشم من

Чандини ҳазор ғунчаи пажмурда дар кафан

چندین هزار غنچه پژمرده در کفن

Аз лола то ба наргис ва аз сабза то чаман

از لاله تا به نرگس و از سبزه تا چمن

эй шаҳи расон ба гӯши асирони садои хеш

ای شه رسان به گوش اسیران صدای خویش

Аз рӯй лутф кун нигаҳии пеши пои хеш

از روی لطف کن نگهی پیش پای خویش

Чашми карами дареғи мадор аз гадои хеш

چشم کرم دریغ مدار از گدای خویش

Раҳмӣ бикун ба кушта бе дасти впои хеш

رحمی بکن به کشته بی‌دست‌وپای خویش