Ъзизои ҳеҷ май доне чаҳҳо бо ҷон мо кардӣ

عزیزا هیچ می‌دانی چه‌ها با جان ما کردی

Ҳар он ҷӯрӣ ки кардӣ зи ибтидо то интиҳо кардӣ

هر آن جوری که کردی ز ابتدا تا انتها کردی

Туро гар нест дар хотир бигӯям то чаҳ ҳо кардӣ

تو را گر نیست در خاطر بگویم تا چه‌ها کردی

Аз он рӯзӣ ки бо ошӯби ишқам ошно кардӣ

از آن روزی که با آشوب عشقم آشنا کردی

На раҳ назораамро бо ҷамол бо сафо додӣ

نه ره نظّاره‌ام را با جمال با صفا دادی

На гӯшамро каломии зи он лаб дирошно додӣ

نه گوشم را کلامی ز آن لب دیرآشنا دادی

На занҷирӣ ба дастами зи он сари зулф дўто додӣ

نه زنجیری به دستم ز آن سر زلف دوتا دادی

На поро рухсати сайри сари кӯй вафо додӣ

نه پا را رخصت سیر سر کوی وفا دادی

На муҳтоҷи аҷами як ҷӯ на мамнӯн араб будам

نه محتاج عجم یک جو نه ممنون عرب بودم

На ғамгини як замон дар фикри дебо ва қсб будам

نه غمگین یک زمان در فکر دیبا و قصب بودم

На лаби ширин ба нӯши шукру шаҳд тараб будам

نه لب‌شیرین به نوش شکّر و شهد طرب بودم

На ман дар кунҷи азлати фориғ аз қайд талаб будам

نه من در کنج عزلت فارغ از قید طلب بودم

Ҷунуни мо зи кӯйу шаҳр бар саҳро кашид охир

جنون ما ز کوی و شهر بر صحرا کشید آخر

Ҳар он доғӣ ки бар дил буд бар расво кашид охир

هر آن داغی که بر دل بود بر رسوا کشید آخر

Миёни моу маҷнӯни ишқ бар даъво кашид охир

میان ما و مجنون عشق بر دعوا کشید آخر

Шикеб аз мо рамеду ақл аз мо по кашид охир

شکیب از ما رمید و عقل از ما پا کشید آخر

Ҳар он гоҳе ки аз тамкин ба сӯии ман нигаҳ кардӣ

هر آن گاهی که از تمکین به سوی من نگه کردی

Нигаҳ кардӣу рӯзамро чу чашми худ сияҳ кардӣ

نگه کردی و روزم را چو چشم خود سیه کردی

з ҳиҷрон киштем эй бе вафои охир таба кардӣ

ز هجران کشتیم ای بی وفا آخر تبه کردی

Ҷафоро бар фалаки барадии вафоро хок раҳ кардӣ

جفا را بر فلک بردی وفا را خاک ره کردی

Ту масти ҳасан будӣ аз вафо кардем бедорат

تو مست حسن بودی از وفا کردیم بیدارت

Саги кӯии ту будем аз садо кардем бедорат

سگ کوی تو بودیم از صدا کردیم بیدارت

зи худ чун бехабар будӣ ту мо кардем бедорат

ز خود چون بی‌خبر بودی تو ما کردیم بیدارت

зи хоби ихтилоти ғайр то кардем бедорат

ز خواب اختلاط غیر تا کردیم بیدارت

зи рухсорат ҳаё дидам ҳаё дидам ҳаё дидам

ز رخسارت حیا دیدم حیا دیدم حیا دیدم

Ман аз чашмат бало дидам бало дидам бало дидам

من از چشمت بلا دیدم بلا دیدم بلا دیدم

зи дастати бас ҷафо дидам ҷафо дидам ҷафо дидам

ز دستت بس جفا دیدم جفا دیدم جفا دیدم

намегӯям чаҳ ҳо дидам чаҳ ҳо дидам чаҳ ҳо дидам

نمی‌گویم چه‌ها دیدم چه‌ها دیدم چه‌ها دیدم

Дар ин гулшани аҷоиб навниҳолӣ доштӣ солеҳ

در این گلشن عجایب نونهالی داشتی صالح

Сари роҳат , аҷаби ваҳшӣ Ғаззолӣ доштӣ солеҳ

سرِ راهَت ، عجب وحشی غزالی داشتی صالح

Ту чун қассоби мо фикр маҳолӣ доштӣ солеҳ

تو چون قصاب ما فکر محالی داشتی صالح

Ба базмаш бо рафиқони турфа ҳоле доштӣ « солеҳ »

به بزمش با رفیقان طرفه حالی داشتی «صالح»