Чандон ки сабо ътрФшонаст дар ин боғ

چندان که صبا عطرفشان است در این باغ

Чандон ки чамани файз расонаст дар ин боғ

چندان که چمن فیض‌رسان است در این باغ

Чандон ки зи ашҷор нишонаст дар ин боғ

چندان که ز اشجار نشان است در این باغ

Чандон ки баҳораст ва хазонаст дар ин боғ

چندان که بهار است و خزان است در این باغ

Бархез ки афтода дар ин марҳалаи ғулғул

برخیز که افتاده در این مرحله غلغل

Рангин шуда аз силии даии чеҳраи сунбул

رنگین شده از سیلی دی چهره سنبل

Аз ҳамраҳеи шабнам ва аз гиряи булбул

از همرهی شبنم و از گریه بلبل

Аз барг сафар нест тиҳии домани як гул

از برگ سفر نیست تهی دامن یک گل

Дунё набӯд манзилу мأўои нишеман

دنیا نبود منزل و مأوای نشیمن

Кӯтоҳ кун аз доман ӯ пои нишеман

کوتاه کن از دامن او پای نشیمن

Зинҳор макун биҳдаҳи даъвои нишеман

زنهار مکن بیهده دعوای نشیمن

Маъмура имкон набӯд ҷои нишеман

معموره امکان نبود جای نشیمن

Идрок кун аз даст ба сари брздни гул

ادراک کن از دست به سر برزدن گل

Ваз омадану мондан ва бар дар задани гул

وز آمدن و ماندن و بر در زدن گل

Биҷо набӯд чун шкФди пар задани гул

بیجا نبود چون شکفد پر زدن گل

Пайдоаст зи доман ба миёни брздни гул

پیدا است ز دامن به میان برزدن گل

Хомаши манишин каз бар ҷонон русулӣ ҳаст

خامش منشین کز بر جانان رُسلی هست

Ҳайрони з чаҳ эй ! бар сар ҳар чашма пулӣ ҳаст

حیران ز چه‌ای! بر سر هر چشمه پلی هست

Баси рози ниҳон бар лаб ҳар ҷом миллӣ ҳаст

بس راز نهان بر لب هر جام ملی هست

Сад ранги сухан бар лаб ҳар барг гулӣ ҳаст

صد رنگ سخن بر لب هر برگ گلی هست

Маст май ваҳдати зи пай бода нагардад

مست می وحدت ز پی باده نگردد

Зуввори таваккули зи пай ҷода нагардад

زوّار توکل ز پی جاده نگردد

Донои паии ҷамъият омода нагардад

دانا پی جمعیت آماده نگردد

Ғами гирди дили мардум озода нагардад

غم گرد دل مردم آزاده نگردد

Резиш чу кунад абри гуҳарбори ту соиб

ریزش چو کند ابر گهربار تو صائب

Аз лафз каму маънӣ бисёр ту соиб

از لفظ کم و معنی بسیار تو صائب

Қассоб буд толиби ашъори ту соиб

قصاب بود طالب اشعار تو صائب

Хомӯш шуд аз хиҷлати гуфтори ту соиб

خاموش شد از خجلت گفتار تو صائب