Дӯш мерафт дӯш бар дӯшам

دوش می‌رفت دوش بر دوشم

Зад бтри он маи каллаи пӯшам

زد بُطر آن مه کله پوشم

Субҳгоҳаш ба хоб ме дидам

صبحگاهش به خواب می‌دیدم

Ки ба ноз омадӣ дар оғӯшам

که به ناز آمدی در آغوشم

Он чунон бехабар шудам дар хоб

آنچنان بی خبر شدم در خواب

Ки ҳануз аз хаёли мадҳушам

که هنوز از خیال مدهوشم

Чаҳ майаст инки ишқ ӯ дар дод

چه می است اینکه عشق او درداد

Ки ба бӯеи з дил бишуд ҳушам

که به بویی ز دل بشد هوشم

Гар марои ёди новарии ҳаргиз

گر مرا یاد ناوری هرگز

Нашавад ёди ту фаромӯшам

نشود یاد تو فراموشم

Чанд меҳрат ниҳон кунам аз халқ

چند مهرت نهان کنم از خلق

Чанд оташ ба зери неи пӯшам

چند آتش به زیر نی پوشم

Гар бадоне ки дар ғами ҳиҷрат

گر بدانی که در غم هجرت

Чаҳ қадаҳҳои заҳр май нӯшам

چه قدح‌های زهر می‌نوشم

Ҳам тараҳҳум кунӣ ба ҳоли ҷаҳон

هم ترّحم کنی به حال جهان

Накунӣ оқибати фаромӯшам

نکنی عاقبت فراموشم