Агарчӣ сӯхт дар ғами устихонам

اگرچه سوخت در غم استخوانم

Алоҷи дард ҳиҷронаш надонам

علاج درد هجرانش ندانم

Маро умрӣаст то дар дил ғам ӯст

مرا عمریست تا در دل غم اوست

Аз он дард эй азизони нотавонам

از آن درد ای عزیزان ناتوانم

Тараҳҳум бар ман бечора фарзаст

ترّحم بر من بیچاره فرضست

Ки аз ишқи рахти зору нўонм

که از عشق رخت زار و نوانم

Чу сарви қад ӯ аз чашми ҷонам

چو سرو قد او از چشم جانم

Равон шуд бо қадаш ҷон шуд равонам

روان شد با قدش جان شد روانم

Дилами брбўд ва онгаҳ қасд ҷон кард

دلم بربود و آنگه قصد جان کرد

Биё кин шеваҳоро нек донам

بیا کاین شیوه‌ها را نیک دانم

Туро зин беш будӣ меҳрбонӣ

تو را زین بیش بودی مهربانی

Вагар меҳрат набошад ман нмонм

وگر مهرت نباشد من نمانم

Канорами пари зи ашк аз рӯзи ҳиҷрат

کنارم پر ز اشک از روز هجرت

Канорӣ нест бории зини миёнам

کناری نیست باری زین میانم

Чу булбули вақти гул дар бӯстонҳо

چو بلبل وقت گل در بوستانها

Биё бишинав зи дстонҳои фиғонам

بیا بشنو ز دستانها فغانم

зи васлатгар надории шоди мо ро

ز وصلت گر نداری شاد ما را

Ман аз баҳри ғами ту дар ҷаҳонам

من از بهر غم تو در جهانم