Дарди моро бо ғамат чун нест дармон чун кунам

درد ما را با غمت چون نیست درمان چون کنم

Венаи сар саргаштаамро нест сомон чун кунам

وین سر سرگشته‌ام را نیست سامان چون کنم

Дил заъифаст эй мусулмонон ба фарёдам расед

دل ضعیفست ای مسلمانان به فریادم رسید

Чун надорад тоқати он бори ҳиҷрон чун кунам

چون ندارد طاقت آن بار هجران چون کنم

Дар умеди субҳи дидораш ба ҷон омад дилам

در امید صبح دیدارش به جان آمد دلم

Венаи шаб ҳиҷрон намеояд ба поён чун кунам

وین شب هجران نمی‌آید به پایان چون کنم

Дар ҳавои каъбаи васлаш такопуе задам

در هوای کعبهٔ وصلش تکاپویی زدم

Чун намебинад дилами ҳади биёбон чун кунам

چون نمی‌بیند دلم حدّ بیابان چون کنم

Ман ба ид рӯй чун хуршед тобонаш бигӯ

من به عید روی چون خورشید تابانش بگو

Ин муҳақари ҷон ба пеши дӯсти қурбон чун кунам

این محقّر جان به پیش دوست قربان چون کنم

Дидани дидори рӯят нознино мушкиласт

دیدن دیدار رویت نازنینا مشکلست

Бори ҳиҷрони рахтро бар худ осон чун кунам

بار هجران رخت را بر خود آسان چون کنم

Дӯстон гӯйанд тўФӣ дар чаман кардан хушаст

دوستان گویند طوفی در چمن کردن خوشست

Бо қади ёрами назар бар сарви бустон чун кунам

با قد یارم نظر بر سرو بستان چون کنم

эй сабои ҳоли дилам бо булбул бустон бигӯ

ای صبا حال دلم با بلبل بستان بگو

Бо рух ҳамчун гулаши майли гулистон чун кунам

با رخ همچون گلش میل گلستان چون کنم

Ҷони зи мо дархости он нури ду дида дар ҷаҳон

جان ز ما درخواست آن نور دو دیده در جهان

Ман дареғ аз ҷони ширини рои ҷонон чун кунам

من دریغ از جان شیرین رای جانان چون کنم