Ман давлати висолаш аз бениёз хоҳам
من دولت وصالش از بی نیاز خواهم
Субҳи рухи умедам дар вақт роз хоҳам
صبح رخ امیدم در وقت راز خواهم
Миҳроби абрӯонаши пайвастаи қиблаи мост
محراب ابروانش پیوسته قبله ماست
Зон рӯй ҳоҷати худ дар ҳар намоз хоҳам
زان روی حاجت خود در هر نماز خواهم
Аз сарви қомат ӯ кӯтоҳи гашти дастам
از سرو قامت او کوتاه گشت دستم
Бо васл ӯ чу зулфаши умрӣ дароз хоҳам
با وصل او چو زلفش عمری دراز خواهم
Барадии дилами зи дастам дар пой ғам фикандӣ
بردی دلم ز دستم در پای غم فکندی
Хӯни дили рамида чун аз ту боз хоҳам
خون دل رمیده چون از تو باز خواهم
Дар бӯстони шодӣ эй дӯст дар дили мо
در بوستان شادی ای دوست در دل ما
Ман сарви қомататро бас сарфароз хоҳам
من سرو قامتت را بس سرفراز خواهم
Дар бута ӣ висолаш аз меҳр рӯй ҷонон
در بوتهٔ وصالش از مهر روی جانان
Қалби ман шикастаи андар гудоз хоҳам
قلب من شکسته اندر گداز خواهم
Бозо ки оби чашмам рӯй ҷаҳони гирифта
بازآ که آب چشمم روی جهان گرفته
Бар ҷӯйбори дидаи он срўноз хоҳам
بر جویبار دیده آن سرو ناز خواهم