Шабати хуши бод ҳамчун рӯзи хуррам

شبت خوش باد همچون روز خرّم

Чу ҳол ман мабодат кор дар ҳам

چو حال من مبادت کار در هم

зи дасти ғам ба ҷон омад дили ман

ز دست غم به جان آمد دل من

Мабодои ғам касеро ёру амдам

مبادا غم کسی را یار و همدم

Ало эй хуши насими субҳгоҳӣ

الا ای خوش نسیم صبحگاهی

Туе мари ошиқонро ёру муҳаррам

تویی مر عاشقان را یار و محرم

Бигӯ бо оннигор сусти паймон

بگو با آن نگار سست پیمان

Чаро пушти диламро кардае хам

چرا پشت دلم را کرده‌ای خم

Дамӣ хуш нагзарад бар мо зи ҳиҷрон

دمی خوش نگذرد بر ما ز هجران

зи болоят бало байнем ҳрдм

ز بالایت بلا بینیم هر دم

Ба сӯии мо хиром эй сарви озод

به سوی ما خرام ای سرو آزاد

Мабодо аз сари мо сояи ?ут кам

مبادا از سر ما سایه‌ات کم

Чаро аз васли худ шодами надорӣ

چرا از وصل خود شادم نداری

Ки бигирифтам малол аз суҳбати ғам

که بگرفتم ملال از صحبت غم

Маранҷонам ба ҳиҷронат аз ин беш

مرنجانم به هجرانت از این بیش

зи васли худ маро бинавоз як дам

ز وصل خود مرا بنواز یک دم

Баҳор омад биёу тоза дил бош

بهار آمد بیا و تازه دل باش

Ҷаҳон аз бод наврӯзӣаст хуррам

جهان از باد نوروزیست خرّم