Дило то кӣ ба дард ӯ бисозем

دلا تا کی به درد او بسازیم

Чу зар дар бута ҳиҷраш гудозем

چو زر در بوتهٔ هجرش گدازیم

Хаёлаши доимои меҳмон дил шуд

خیالش دایماً مهمان دل شد

Биё то барг меҳмонӣ бисозем

بیا تا برگ مهمانی بسازیم

Сеӣ срўо макун зини бештари ноз

سهی سروا مکن زین بیشتر ناز

Ки пеши қад ва болоят бинозем

که پیش قد و بالایت بنازیم

Ниёзи мо ба рӯй тести ҷоно

نیاز ما به روی تست جانا

Вагарна аз ду олам бе ниёзем

وگرنه از دو عالم بی نیازیم

Миёни анҷуман дар бӯстон ҳо

میان انجمن در بوستان‌ها

Ба ёди қоматат мо сарфарозем

به یاد قامتت ما سرفرازیم

Чу булбул бо рухи гули ранги бозам

چو بلبل با رخ گل رنگ بازم

Биё эй дил ки то ишқӣ бибозем

بیا ای دل که تا عشقی ببازیم

Ҳавои кӯии ишқат гар баландаст

هوای کوی عشقت گر بلندست

Ба чархи васли ту чун шоҳбозим

به چرخ وصل تو چون شاهبازیم

Ба якбора машавӣ аз кори мо даст

به یکباره مشوی از کار ما دست

Ки то ҷону ҷаҳон дар пот бозем

که تا جان و جهان در پات بازیم